RSS

دامپروران جوان ایران
به وبلاگ دامپروران جوان ایران خوش آمدید

پنجشنبه 15 مهر1389

گوشت سفید

در اینجا به گوشت سفید می پردازیم.

اهمیت گوشت  سفید به پروتئین و چربی آن می باشد.چربی آبزیان ممتاز می باشد و دلیل آن وجود چربی اُمگا3 می باشد،ولی چربی گوشت قرمز به دو صورت HDL و LDL است.LDL چربی مُضر و HDL چربی مفید برای بدن است.امتیاز چربی ماهی به این می باشد که نتنها  HDL زیادی دارد بلکه LDL را از جداره عروق جدا می کند و باعث بهبود سلامتی می شود.

تجمع چربی ماهی در زیر پوست می باشد و کبد ماهی نیز قسمت ممتازی می باشد.در اینجا ما می خواهیم شما را با چند نوع از ماهیان پرورشی آشنا کنیم:

©کپور معمولی با نام علمی   :Cyprinus Carpio

بیشترین کار عملی بر روی این ماهی انجام شده است.کپور معمولی یکی از متداول ترین ماهیان پرورشی در سیستم گرمابی است.این ماهی به دلیل داشتن محوطۀ بزرگ بطنی به نام ماهی شکم گنده نیز معروف است.غدد جنسی این ماهی زیاد رشد می کند و اگر ماهی ماده باشد اشبل زیادی تولید می کند.غذای اصلی این ماهی صدف ها و کف زیان درون استخر هستند.اصطلاحاً به موجودات صدف وار که درونشان مادۀ لزجی وجود دارد بنتون می گویند.پس کپور بنتون خوار است.کپور بچه های بنتون را می خورد ولی بزرگترها را نمی تواند بخورد.غذای عمده کپور بنتون است پس به این ماهی بنتوفاژ(Bento Phage)می گویند.

در پرورش این ماهی می توان از کنسانتره ها استفاده کرد که ماهی رشد خوبی پیدا می کند.گوشت کپور معمولی لذیذ است و پرورش آن در تمام جهان انجام می شود.

ماهی کپور اگر مردابی باشد قسمت انتهای باله های دمی و شکمی و مخرجی به رنگ نارنجی است ولی اگر ماهی کپور پرورشی باشد این قسمت ها به رنگ روشن است.بالۀ پشتی ماهی مردابی ابتدایش یک استخوان خیلی محکم دارد.ضمن اینکه بالۀ مخرجی انتهایش دندانه دندانه است.دهان این ماهی برای خوردن لجن های کف استخر آمادگی دارد.

©ماهی آمور یا کپور علف خوارGrasscropبا نام علمی:Ctenopharyngodon Idella

از بافت های گیاهی استفاده می کند.وقتی که طول این ماهیان به 10 سانتی متر رسید دستگاه گوارش کاملاً تکامل یافته است.اگر این ماهیان در استخر باشند تا جایی که بتوانند علف استخر را می خورند.اگر آمور با علف سیر نشود به غذای کپورهای دیگر حمله می کند بنابراین ما اول ترجیح می دهیم که ماهی آمور خود را سیر کنیم.برای ماهیان آمور می توان جیره ای از دانۀ گندم و سبوس و... در نظر بگیریم.

ماهی آمور سرعت رشد خوبی دارد.ارزان بودن غذای آمور(علف)،خوشمزه بودن گوشت آن و ... باعث پرورش زیاد این ماهی می شود.ماهی آمور در بین تمام ماهیانپرورشی خوشمزه تراست.به ماهی آمور ماهی سفید پرورشی هم می گویند.

چگونه ماهی سفید را از ماهی آمور تشخیص دهیم؟

کلۀ ماهی سفید گردتر ولی ماهی آمور سرش پخت تر است.یعنی سطحسر ماهی آمور صاف است.ماهی سفید بدنش کشیده تر است ولی ماهی آمور به دلیل اینکه اغلب علف خوار است روده هایش بزرگ هستند پس محوطۀ شکمی بزرگتری دارد.آمورهای مسن فلس های محکمی دارند و فلس های ماهی آمور زمُخت و کدر است ولی ماهی سفید دارای فلس های ریز،کوچک و سفید است.ماهی سفید عروس دریاهای شمال به حساب می آید.آمور روده های طولانی دارد.آمور چون علف های هرز و سایر علف های استخر را می خورد مدفوع اش بسیار خوب است.

اگر زمین داریم و می خواهیم آمور پرورش بدهیم بهتر است که شبدر بکاریم.دومین غذای آمور می تواند کنسانتره باشد.اگر بخواهیم سریعتر از آمور  گوشت بگیریم باید مثل ماهی کپور به آن کنسانتره هم بدهیم.

©کپور نقره ای یا فتیوفاگ با نام علمی  Hypophthalmicthy Molitrix:

یک تولی کنندۀ موفق کسی است که از قدرت طبیعت استفاده کند.فیتوفاگ در عین آنکه استخر ما رو تمیز می کند،گوشت هم تولید می کند فلس های ماهی فیتوفاگ ریز نقش است و در آب فلس هایش روشن است.مشخصۀ اصلی این ماهی آبشش و روده هایش است.این ماهی یک حیوان گیاه خوار است،پس روده هایش پیچ در پیچ است و محوطۀ بطنی آن نیز بزرگ است.این ماهی به دو صورت تغذیه می کند:

یک نوع غذای آردی یا پودری که فقط مخصوص فیتوفاگ است.

نوع دیگر،وقتی که ما گندم یا کنسانتره برای کپور ماهیان می ریزیم .اگر حالت دانۀ کامل یا نیم داشته باشند کپور ها می توانند از آن تغذیه کنند ولی اگر دانه ها خیلی ریز باشند کپور ها نمی توانند تغذیه کنند ولی فیتوفاگ این غذا ها را می خورد.اگر ما در استخر فیتوفاگ نداشته باشیم این ذرات غبار میان در کف استخر تجمع پیدا می کنند و به عنوان مواد آلی تجزیه می شوند.فرم آبشش فتیوفاگ به دو قسمت تقسیم می شود:یک قسمت که دارای استخوان های بسیار ریز و نازک است که برای گرفتن فیتوپلانگتون ها استفاده می شود و قسمت دیگر آبشش برای تبادل گازها.

©قزل آلا:

در دهان قزل آلا یک زاویه استخوانی مشاهده می شود که شبیه دندان است و به وسیلۀ آنها گوشت را می خورد.سر قزل آلا کوچک و تنۀ آن بزرگ است و پولک های ریز ی رو تنش قرار دارد.وقتی مهی را برش می زنیم بیشتر گوشت دارد تا استخوان.

نکتۀ مهم در مورد این ماهی وزن آن است.در ایران ما علاقه داریم تا ماهیان قزل آلایی با وزن بالا را مصرف کنیم ولی وزن مطلوب برای خوردن یک ماهی قزل آلا 250-300 گرم است که در این فرم ماهی های قزل آلا خیلی کوچکند ولی گوشتشان بسیار ترد و خوشمزه است.

©میگو:

10 نوع میگو در خلیج فارس و دریای عمان وجود دارد اما از مهمترینا به موارد زیر اشاره می کنیم:

1)میگوی صورتی           2)میگوی هندسی            3)میگوی موزی                4)میگوی سفید            5)میگوی خنجری

میگو ها موجوداتی خونسرد هستند که دمای بدنشان و تمام فعالیتشان منطبق بر دمای آب می باشد.در آبهای کم عمق دریا ها در عمق 10 تا 15 متری و در خلیج فارس در عمق 15 تا 22 متری زندگی می کنند.قسمت سر و سینۀ میگوها به هم چسبیده است که بخش غیر خوراکی میگو،قسمت شکمی و دمی را شامل می شود.انتهای بدن انتهای بدن یک دم یا دبزنی وجود دارد که به آن  Telson می گویند.

بخش اعظم میگو ها را،میگو ی قاره ای تشکیل می دهد و در آبهای ساحلی خلیج فارس نیز وجود دارند که بخش اعظم تجارت جهانی را فرا می گیرد.






نوشته شده توسط میلاد رهبان در ساعت 2:1 بعد از ظهر

مرکز مشاوره و آموزش رایگان دامپروری
ایمیل مدیر : Damparvaranejavan@yahoo.com



صفحه نخست | پست الکترونیک | آرشیو مطالب | لينك آر اس اس | عناوین مطالب وبلاگ | تم دیزاینر

.:: Design Theme By : wWw.Theme-Designer.Com ::.



امارگیر حرفه ای سایت

سایت خدماتی نایت اسکین - امارگیر سایت